Andal - National and local feast-days

Andal - Religie in Charia: algemene feesten

Inleiding

In de vorige Fantas vertelde ik over de persoonlijke religieuze feesten. Het onderwerp van dit artikel zijn de feesten die iedereen in een bepaalde gemeenschap viert. Dat zijn landelijke of locale feesten die door het hele dorp, stad of land worden gevierd, of feesten van een bepaalde religieuze sekte die door alle leden van die sekte worden gevierd. Ook feesten voor bepaalde grote goden horen hierbij.

De cyclus van drie jaar

Van groot belang is het vaststellen van de datum van een groot feest en dat gebeurt aan de hand van de zogenaamde driejaarskalender. De Chariaanse kalender ziet er als volgt uit. Een jaar heeft drie seizoenen. Ieder seizoen heeft drie maanden en iedere maand vier weken van zes dagen. Het jaar heet ayum, het eerste seizoen is grawum, het tweede seizoen, rayum, de regentijd, is en het derde seizoen is het groeiseizoen: nitmabraûm. Er is nog een verdeling van het jaar in vier seizoenen, vergelijkbaar met winter, lente, zomer en herfst. Die wordt meer in het noorden toegepast waar er geen duidelijke regentijd is. De namen zijn nahaun'per, nahaun'singa, nahaun'ging en lahan'laush. De driedeling grawum, rayum, en nitmabraûm wordt ook wel gebruikt voor perioden van ieder drie jaar. De eerste periode is die van bederf of van tekort, de tweede periode is dan de goede periode, de periode van de overvloed en de derde periode die van overtreffing: van de volmaaktheid. Deze indeling komt overeen met het gebruik van het drieslagstelsel: het eerste veld is arm, het tweede beter en het derde rijk. Dit laatste gebruik van de termen voor een periode van drie jaar is de basis voor de religieuze tijdsbepaling.

Nationale feesten

Het Keizerrijk viert natuurlijk de feestdagen van de allerbelangrijkste goden als nationale feestdag. Onder die feestdagen horen de verjaardag van de keizer, de sterfdagen van vroegere bijzonder belangrijke keizers, van de Grote Goden, Vayn'Wih (de zon), Vayn'ilstaj (de maan), Andal (de wereld) en Vayn'Arjah (een rode planeet). Fout! Ongeldige bestandsnaam.

Om bij die laatste vier goden te beginnen: de geboortemythe van Andal geeft aanleiding tot feesten, namelijk behorend bij het Huwelijk van Vayn'wih en Vayn'ilstaj, de geboorte van Andal, de overwinning op Vayn'Arjah en tot slot de Verwachting van het huwelijk van Andal met Vayn'Erda.

Het huwelijksfeest wordt gevierd in de Grote Tempel van de meest nabije hoofdstad, in het rayum jaar. Dan wordt het altaar van de Grote Goden van zolder gehaald en midden in de tempel neergezet, versierd met goudbrokaat en bloemen. Tijdens het feest worden tabletten met alle namen van Vayn'Wih en Vayn'Ilstaj midden op dat altaar gezet en er wordt geofferd. Eerst namens de autoriteiten, dan namens de verschillende gildes en tot slotte krijgen de gewone mensen in volgorde van opulentie de kans om hun gave aan het offerblok toe te voegen. Alle giften worden tot slot onder de armen uitgedeeld.

De geboorte van Andal is zonder meer het vrolijkste feest van alle. Het valt in twee delen uiteen: het feest van de Verwachting en het feest van de Geboorte. het eerste feest duurt een hele week, aan het begin van nitmabraûm jaar. Op de eerste dag wordt de stad, het dorp of gehucht versierd en opgeknapt. Alles wordt geschilderd, gepoetst en in het groen gezet. Dan is er een grote en vrolijke optocht naar de tempel waar gezongen en gedanst wordt, alles ter ere van Andal natuurlijk, maar toch vooral voor het plezier. De rest van de week is uitermate losbandig. Dit feest is dan ook meestal de oorzaak van een kleine geboortegolf, zo rond het feest van de Geboorte, zo ongeveer een Chariaans jaar later. En dat was natuurlijk ook de bedoeling.

De overwinning op Vayn'Arjah is plechtiger en gedenkt ook het vele onrecht dat de slechte god uitspookt. Dit is de tijd om bij jezelf te rade te gaan en na te denken over wat je de afgelopen drie jaar hebt uitgespookt. het vindt plaats in het grawum jaar. Er zijn offers in de tempel en thuis wordt extra lekker gekookt, maar geen grote publieke festiviteiten gedurende de feestweek. Het is een feest voor in de clan of in het gezin. Maar op de één na laatste dag duikt iedereen het dichtstbijzijnde water in, rivier, zee, plas, meer, fontein of openbaar bad en wast zich en elkaar. De volgende dag vraagt men dan degene die men de afgelopen drie jaar iets misdaan heeft om vergeving.

In tegenstelling tot deze drie feesten die ieder in een bepaald jaar uit de driejaars-cyclus vallen wordt het feest van de verwachting van het huwelijk van Andal en Vayn'Erda ieder jaar gevierd, met een korte versie iedere maand in de tempel. Op dit feest wordt telkens weer de Missie van Charia herhaald: Andal dienen en haar rijp maken voor het huwelijk met Vayn'Erda. Er wordt niet geofferd maar toespraken en samenzangen vormen het grootste gedeelte van de plechtigheden. Op deze feesten komen dan ook maar weinig mensen af.

De Keizerlijke feestdagen zijn inmiddels zo in aantal toegenomen dat er elke dag wel enkele Keizers te herdenken zijn. Alleen Keizers die werkelijk in de verbeelding van het volk leven worden herdacht: dat is bijvoorbeeld Pal Murzi of De Meester. Dat gebeurt meestal thuis, door een beeltenis van die keizer aan de achterwand van het altaar te plakken, als die daar niet al hangt en er voor te offeren. Meestal wordt die avond met de buren of een stel vrienden een kruik wijn gedronken een verhaal verteld over die keizer. Toneelspelers doen goede zaken als ze een stuk spelen met de keizer van die dag erin. Pal Murzi heeft dan ook veel geboorte- en sterfdagen. De verjaardag van de huidige Keizer is een zeer officiële gelegenheid die vooral wordt gevierd op het magistraats-paleis of in het leger. Het volk is er alleen in geïnteresseerd als het een werkelijk goede Keizer is, waar ze ook iets van merken.

Enkele landsgoden die een eigen feestdag hebben zijn: Pantumator, de Goddelijke Filosoof, Yergorn, de heer van de zeven hellen, de Negen Teleg, waar niets meer van bekend is en Yamei, de vogel-boodschapster uit het Oude Keizerrijk. Er zijn er nog veel meer, minstens één per week. Dat betekent dat hoewel er geen rustdag of sabbath bestaat iedereen met een werkgever toch wel één keer per week vrij is. Of je vrij bent als je voor jezelf werkt moet je zelf weten.

Regionale en lokale feesten

Naast deze landelijke feesten heeft iedere provincie, iedere stad en ieder dorp zijn eigen religieuze feesten. Dat zijn feesten van beschermgoden van stad en land, natuurgoden die aan bepaalde plek gebonden zijn, of feesten van vergoddelijkte beroemdheden uit die streek of stad. Als er vroeger door eerdere bewoners goden vereerd werden is de kans groot dat de Charianen met die feesten en rituelen door zijn gegaan nadat ze het gebied hadden bezet: het is immers gevaarlijk om goden te veronachtzamen, en dat geldt zeker voor goden van een volk dat je verdreven hebt. Die hebben des te meer reden om kwaad te zijn en moeten dus nog vriendelijk gestemd worden. Al deze feesten zijn natuurlijk zeer verschillend van ritueel, achtergrond en motivering, maar het zijn er zoveel dat een uitgebreide bespreking te ver zou voeren.


Back to the contents

Optimized for Lynx.

© Copyright 1998 Boudewijn Rempt.